เค้าไม่ได้เข้ามาอัพนานนมาก คงหลายปีแล้วสินะ
พวกเราก้อแทบไม่ได้เข้ามากันเลยเนอะ
พอเข้ามาแล้วมานก้อทำให้นึกถึงเรื่องเก่าๆเนอะ เรื่องที่พวกเราผ่านมาด้วยกันที่ สว 555+
เรื่องราวมากมายระหว่างพวกเราเกิดขึ้นที่
"สตรีวิทยา"
ในนี้มันก้อมีแต่เรื่องเก่าๆจิงๆนะ เราเคยกลับไปอ่านนะ อ่านแล้วโอ้ววววว นี่มันอะไรกัน เราสมัยเดกๆอ่ะนะ ตอนนั้นเราคิดอะไรอยู่ เราทำไรก้อไม่รุ เรารุสึกว่ามันไร้สาระมากมายอ่ะ ที่ผ่านมาทำอะไรลงไปไม่ค่อยเข้าใจเรย TWT แต่ถึงย้อนเวลากลับไปได้ เราก้อคงไม่รุจะทำอะไรเหมือนกัน มานก้อคงต้องเป็นเเบบนี้อีกนั่นแหละ แต่ก้อคงไม่แย่ขนาดนี้ 555+
อะไรๆ ที่เค้าเคยพูดไว้กับคัยบางคนเค้าก้อยังคงทำตามที่เค้าพูดอยู่ เค้าไม่เข้าใจเรยว่าเค้าจะทำไปเพือ่อะไรกัน ก้อรู้ๆอยู่ว่า เค้าไม่สนใจ เค้าลืมไปหมดแล้วทุกๆอย่าง วันเกิดเรายังลืม 555+ แต่ทำไมเรายังแคร์เค้าอยู่เสมอไม่เปลี่นไป ความจริงมาถึงวันนี้มันก้อนานแล้วมันน่าจะเปลี่ยนได้แล้วนะ
ถ้าเรารุ้จักที่จะเปลี่ยนก้อคงดีกว่านี้สินะ
มันนานเกินไปแล้วเนอะ กี่ปี่ 555+ ก้อพอๆ กลับ บลอคนี้สินะ
พรุ่งนี้ เค้าจะไป จุฬา แล้วกลุ่มเราก้อจะได้เจอกัน แต่ก้อยังไม่ครบอยู่ดี เพราะจอยกะออมไม่ว่าง คหลังจากที่พวกเรานัดจะเจอกันมานานมากกกกกกกกกกกกกกแต่ไม่เคยนัดกันจนครบได้ ที่ไปครั้งนี้ก้อคิดซะว่าแก้ขัดไปก่อนนะ 5555+
มีเรื่องราวมากมายที่อยากจะคุยด้วยโฮะๆๆๆ มีเยอะมากจนหลายๆเรื่องก้อลืมไปแล้ว ฮ่าฮ่า แต่เรื่องที่ควรจะลืมกลับยังไม่ลืม ไหงเปนงั้น คงเป็นเพราะเรือ่งอื่นก้อเฮฮาไป วันๆๆ ไม่ค่อยรุสึกว่าผูกพันเท่าไหร่ เฮ้อออออออออ
เค้ารุสึกว่า เหมือนที่ผ่านมาเค้าเฝ้าจินตนาการถึงคนที่ไม่เคยมีอยู่จริง คนดีที่อยู่ในความทรงจำ คงมาจากการที่เราเฝ้าคิดเอาเองสินะ ปรุงแต่งเอาเอง เค้ามันบ้าเอง ในความเป็นจริงที่เราต้องพบเจอคือคนที่ลืมเรา คนที่เหมือนจะไม่ผูกพันกับเราสักนิด เหมือนระหว่างเราไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น เหมือนทุกๆอย่างที่ผ่านมามันเกิดกับเราแค่คนเดวเราก้อบ้าเองคนเดวมาตลอด ปัจจุบันก้อยังเลิกไม่ได้ 555+
อยากให้คนในความทรงจำออกมาทักทายเราบ้างอ่ะ 555+
เพ้อไปนั่นนนนนนน หนังสือหนังหาไม่อ่าน มาคิดแต่เรื่องเก่าๆเฮ้ออออออออออ
เค้าเจอคัยที่เงียบๆ ไม่ค่อยพูด ดูเก็บความรุสึก ทีไรเค้าต้องรุสึกดีด้วยทุกครั้งเรยอ่ะ แล้วเค้าก้อชอบเจอด้วยสิ 555+ ไหงเป็นงั้นเนอะ เมทเค้าคนหนึงก้อเป็นแบบนี้ โฮะๆๆๆ ก้อดีเหมือนกันนะ ที่เจอคนคล้ายๆกับในความทรงจำ ถึงจะไม่เหมือนก้อเถอะ เพระายังไงกอ้ไม่มีคัยเหมอืน คนดี ของเราอยู่แล้ววววววววว ฮิฮิ
เรายังดีกับคนดีของเราเสมออออออออ ที่ผ่านมาเราหวังดีกับคนดีมาตลอดเรยอ่ะ เราพยายามทำดีกับเค้ามากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้แล้วนะ แต่ก้อเหมือนว่าเค้าจะไม่เคยมองเห็นมันเลยสักนิด เหมือนเราไม่เคยมีตัวตน
ความรักที่เรามี รักแบบที่เป็นเรา รักในนิยามของเรา มันคงไม่มีค่าอะไร เราคงได้แค่เพียงเก็บมันไว้
... จะมีไม๊สักคนที่เข้าใจ ความรักที่เรามี ความจริงใจที่เรามี เราก้อแค่อยากให้คนดีเข้าใจถึงมันก้อแค่นั้น แต่คงไม่มีวันนั้นอีกแล้ว ที่เราทำมาตลอกก้อแค่อยากให้คนดีเข้าใจก้อแค่นั้น แต่บทสรุปแล้ว มันก้อไร้ค่าเนอะ และยังดูบ้าอีกต่างหาก รักของเราไม่น่าเอาไปให้คัยเรยเนอะ น่าจะเก็บมันเอาไว้ ให้ไปเค้าก้อไม่เห็นค่า มีแต่โดนมองข้าม
